İnsanoğlunun bir hayat evresi ve felsefesi vardır, yaşamını biçimlendirir.. Gençtir, bir şekilde iyi veya istenmeyen şekilde evinden ayrılır… Hayatını sürdürür! Arkadaşlarıyla ihtilafa düşer, anlaşamaz, kavga eder, maddi ilişkilerde çakışır.. Uzaklaşır! Evlenir, olmaz.. Kavgalar, tartışmalar, kişililik çatışmaları.. Anlaşamaz boşanır!
Hayata direnci kalmaz, dertler, yaşlılık, hastalıklar…Beden tükenmiştir göçüp gider!!
Yaşam budur!! Yaşam evredir!! Gelir…. Geçer….Yok olur… Biter!!
Yaşamda bir şeylere inanırsın yakasından tutarsın, mücadelesini verirsin… Bu mücadelen bir “Değer” teşkil ediyorsa sahiplenirsin, hayatına farklı bir anlam verir.. Ama olmuyorsa, anlamını yitirmeye başlıyorsa, verdiğin değerler senin değerinin farkında değilse olmuyor demektir, çaba boşunadır..
Hayatta böyledir, koparılmış bir gülün ömrü, dalında sallanan sararmış bir yaprak kadar, koptu kopacak, dağıldı dağılacak. Bir esintide geçmişe veda edercesine.. Sanki ceketini alır gidercesine… Sanki çizik çekercesine… Sanki ölürcesine!!!
( alıntıdır)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder